金瓜花
《金瓜花》Kim-kue-hue
高閑至Ko Hân-tsì
——————————————
謼嘿謼嘿謼嘿嗯~嗯~
hooh-heh hooh-heh hooh-heh ngh~ ngh~
天漸漸仔光了
thinn tsiām-tsiām-á kng–liáu
烏雲已經飄過
oo-hûn í-king phiau–kuè
苦攏總放落地
khóo lóng-tsóng pàng lo̍h-tē
悲情隨風吹過
pi-tsîng suî hong tshue–kuè
山你袂使崩落
suann lí buē-sái pang–lueh
雨嘛攏總落過
hōo mā lóng-tsóng lo̍h–kuè
水猶原佇咧山底
tsuí iu-guân tī-eh suann-té
故鄉無人會比你較濟
kòo-hiong bô-lâng ē pí lí khah tsuē
咱用一生等待的姿勢
lán iōng it-sing tán-thāi ê tsu-sè
自然堅持是咱的根底
tsū-jiân kian-tshî sī lán ê kun-té
鬥陣礦山
tàu-tīn khòng-suann
心情來結做伙
sim-tsîng lâi kat tsò-hué
等待天光日出
tán-thāi thinn kng ji̍t tshut
開出金瓜花啊
khui tshut kim-kue-hue–ah
咱用一生等待的姿勢
lán iōng it-sing tán-thāi ê tsu-sè
自然堅持是咱的根底
tsū-jiân kian-tshî sī lán ê kun-té
鬥陣礦山
tàu-tīn khòng-suann
心情來結做伙
sim-tsîng lâi kat tsò-hué
等待天光日出
tán-thāi thinn kng ji̍t tshut
開出金瓜花
khui tshut kim-kue-hue
風你莫閣吹落
hong lí mài koh tshue–lueh
路嘛已經行過
lōo mā í-king kiânn–kuè
謼嘿謼嘿謼嘿嗯~嗯~
hooh-heh hooh-heh hooh-heh ngh~ ngh~
謼嘿謼嘿謼嘿嗯~嗯~
hooh-heh hooh-heh hooh-heh ngh~ ngh~
天漸漸仔光了
thinn tsiām-tsiām-á kng–liáu
烏雲已經飄過
oo-hûn í-king phiau–kuè
苦攏總放落地
khóo lóng-tsóng pàng lo̍h-tē
夢嘛欲開花
bāng mā beh khui-hue
山你袂使崩落
suann lí buē-sái pang–lueh
雨嘛攏總落過
hōo mā lóng-tsóng lo̍h–kuè
水猶原佇咧山底
tsuí iu-guân tī-eh suann-té
故鄉無人會比你較濟
kòo-hiong bô-lâng ē pí lí khah tsuē
咱用一生等待的姿勢
lán iōng it-sing tán-thāi ê tsu-sè
自然堅持是咱的根底
tsū-jiân kian-tshî sī lán ê kun-té
鬥陣礦山
tàu-tīn khòng-suann
心情來結做伙
sim-tsîng lâi kat tsò-hué
等待天光日出
tán-thāi thinn kng ji̍t tshut
開出金瓜花啊
khui tshut kim-kue-hue–ah
咱用一生等待的姿勢
lán iōng it-sing tán-thāi ê tsu-sè
自然堅持是咱的根底
tsū-jiân kian-tshî sī lán ê kun-té
鬥陣礦山
tàu-tīn khòng-suann
心情來結做伙
sim-tsîng lâi kat tsò-hué
等待天光日出
tán-thāi thinn kng ji̍t tshut
開出金瓜花
khui tshut kim-kue-hue
風你莫閣吹落
hong lí mài koh tshue–lueh
路嘛已經行過
lōo mā í-king kiânn–kuè
故事阮的故鄉真濟
kòo-sū gún ê kòo-hiong tsin tsuē
有根你著認真去揣
ū kin lí tio̍h jīn-tsin khì tshuē
謼嘿謼嘿謼嘿欸~欸~
hooh-heh hooh-heh hooh-heh eh~ eh~
謼嘿謼嘿謼嘿嗯~嗯~
hooh-heh hooh-heh hooh-heh ngh~ ngh~
