暝遮爾長
《暝遮爾長》Mî Tsiah-nī Tn̂g
寒雲Hân-hûn
——————————————
寂寞的我
tsi̍k-bo̍k ê guá
含著目屎伴枕頭
hâm tio̍h ba̍k-sái phuānn tsím-thâu
攬著棉被毋敢吼
lám tio̍h mî-phuē m̄-kánn háu
睏袂落眠的暗暝
khùn buē lo̍h-bîn ê àm-mî
夢醒猶原是孤單
bāng-tshínn iu-guân sī koo-tuann
暝
mî
哪會遮爾長
ná ē tsiah-nī tn̂g
等袂到通天光
tán buē-kàu thang thinn kng
行在奮鬥的路頂
kiânn tsāi hùn-tàu ê lōo-tíng
何時會當回家門
hô-sî ē-tàng huê ka-mn̂g
怨嘆啥路用
uàn-thàn siánn lōo-īng
人情冷閣冰
jîn-tsîng líng koh ping
為著理想
uī-tio̍h lí-sióng
嘛著堅強閣再衝
mā tio̍h kian-kiông koh-tsài tshiong
